Boeddha herleiden tot de juiste dimensie

Boeddha in Antwerpen - op verschillende schalen

Dit zijn geen beelden uit de film.

Naar aanleiding van de vertoning van de film in MuHKA_media in Antwerpen ben ik een paar foto’s gaan nemen met mijn boeddha op de linkeroever.

Door te experimenteren met verschillende instellingen kon ik de grootte van boeddha ten opzichte van de stad laten variëren.

In het eerste beeld is boeddha groter dan de beroemde Antwerpse kathedraal; een optische truc natuurlijk die iedereen kent. In het laatste beeld verdwijnt boeddha bijna uit de foto: ik vond het charmant om het beeld meer “in perspectief” te kadreren om boeddha (Boeddha?) tot zijn ware dimensie te herleiden. (Let ook dat de kathedraal in de eerste en laatste foto even groot blijft!)

Voor mij zeggen deze foto’s ook iets over het Boeddhisme.

In en uitzoomen

Volgens een legende die ik bij Thich Nhat Hanh (indien mijn geheugen klopt) gelezen heb, zijn er twee manieren om de eenheid met het universum te bewerkstelligen. Bij de eerste methode blaas je je ego op en maak het héél groot. Je probeert het eerst zo groot te krijgen als een huis, dan als een hele straat, een hele stad. Daarna ga je een stap verder en blaas je het op tot de dimensie van een hele land. Je bent er dan nog niet. Je moet verder: je moet het opblazen tot een hele continent… tot de gehele planeet… Het gehele heelal in de volgende fase, maar is nog ontoereikend… je moet verder…

Wat is je ego dan nog?

Bij de tweede methode maak je de omgekeerde beweging: je maak je ego zo klein mogelijk. Je probeert vooral niet op te vallen. Je herleidt je ego tot een dimensie waarvan de mensen niet meer vermoeden dat het nog bestaat, op de rand van de zichtbaarheid. Je ego laat geen sporen meer na. Maar je moet verder: je verkleint het tot de dimensie van de kleinste waterdruppel. Van daaruit zak je naar het niveau van de molecule, van het atoom, het elektron… Een kwantum is nog te groot voor je ego: het moet nog kleiner! Je ego wordt herleid tot minder dan een zucht… een nietigheid… een onzichtbaar en ontastbaar impuls…

Wat blijft er van je ego dan nog over?

In beide gevallen “herleid” je het ego tot de leegte – of liever de leegheid. Je ego wordt de leegheid. Is de leegheid. Dat is de kern van de boeddhistische beoefening.

Het ego van Boeddha: boeddha

Het ego is als een beeld. Het zorgt ervoor dat we gezien worden. Het zorgt er ook voor dat we kunnen zien. In perspectief. Dat we kunnen denken, voelen, zijn. Het zorgt ervoor dat we kunnen leven op een min of meer normale wijze: als eenieder op deze planeet en dat we in interactie met andere ego’s kunnen treden.

Het ego is dus een kostbaar iets. Het zorgt ervoor dat we ook films kunnen maken. Beelden dus. Het ego is bron van beelden, levert beelden op.

Ook boeddha’s!

Kwestie is dan de juiste schaal te vinden om het ego in perspectief te brengen.

,

Leave a Response